Marching band of Hermoupolis

Δεν μπορούσε πια να δεχτεί στο σπίτι της με επισημότητα, όπως άλλοτε. Κράτησε μονάχα τις πιο απαραίτητες από τις παλιές κοινωνικές σχέσεις. Τον πρώτον καιρό, όλοι οι γνωστοί την προσκαλούσαν στις συνηθισμένες συγκεντρώσεις. Αν δεχόταν να πάει, θα έπρεπε να ανταποδώσει. Έτσι, αποτραβήχτηκε από την κοινωνική ζωή. Καμία φορά, τα κυριακάτικα απομεσήμερα, οι στενοί φίλοι ανέβαιναν στο Πισκοπιό και την επισκέπτονταν. χωρίς να την ειδοποιήσουν. Το έκαναν για να μην την υποχρεώσουν να έχει προετοιμασία.

Μ. Καραγάτσης, "η Μεγάλη Χίμαιρα", σελ. 112

Promotional poster of the opera "Gioconda" by R.Giovanelli, played at the Theater Apollon of Syros in 1912.

Φτάνοντας στην πόλη προσπερνούσε με περπατησιά γοργή τη συνοικία με τα πολυθόρυβα εργοστάσια και τους ακάθαρτους δρόμους. Τώρα που πηγαίνει πεζή, οι ξεδιάντροπες ματιές των εργατών την ενοχλούν. Μονάχα όταν έφτανε στις κεντρικές συνοικίες, κάπως ησύχαζε...

Το μεσημέρι πήγαινε μια βόλτα απ' την πλατεία, ξέροντας πως κάποιες γνωστές θα συναντούσε - την κ.Παπαδάκη, ή την κ.Ψάλτη. Καθόταν, έπινε ακόμα ένα ούζο, κουβέντιαζε, γελούσε. Κατά τη μία, που έκλειναν τα γραφεία, έρχονταν οι σύζυγοι να περιμαζέψουν τις γυναίκες τους. Μιλούσε και μ' αυτούς, λίγα λεπτά. Ύστερα σηκωνόταν να φύγει.

Κ

- Θα ανεβείτε πεζή; ανησυχούσε ο ευγενέστατος κ. Ψάλτης.

- Περνάν τα χρόνια, του αποκρινόταν γελώντας. Πρέπει να περπατώ, για να διατηρήσω τις γραμμές μου.

Κανείς δεν πίστευε τη δικαιολογία. Όλοι διαμαρτύρονταν πως ο δρόμος είναι μακρύς και ανηφορικός, πως θα κουραστεί, θα αρρωστήσει. Στο τέλος την έπειθαν να την παν με το αυτοκίνητό τους"

Σελ.112-113

Το ερειπωμένο πρώην Εργοστάσιο "Λαδόπουλου".